Gümüşhane, doğası ve temiz havasıyla bilinen Türkiye'nin güzide şehirlerinden biri. Ancak son yıllarda iklim değişikliği ve doğal afetlerle birlikte ağaçlandırma ihtiyacı her zamankinden daha fazla hissediliyor. İşte bu noktada, emekli imam Halil İbrahim Yılmaz, kendi imkanlarıyla başlattığı ağaçlandırma projesi ile dikkat çekiyor. Yılmaz, doğaya olan sevgisini ve köyüne katkı sağlama arzusunu, 50 bin ağaç dikerek somut bir adım haline getirdi. Bu örnek davranış, sadece Gümüşhane köyü için değil, tüm Türkiye için bir ilham kaynağı olma niteliği taşıyor.
Halil İbrahim Yılmaz, 2022 yılında emekli olduktan sonra köyünde doğaya olan bağlılığını artırmak için bir proje başlatmaya karar verdi. Yıllarca bulunduğu camideki insanlara doğanın korunması ve ağaçlandırmanın önemi hakkında çeşitli seminerler vermişti. Artık bu fikirlerini uygulama zamanı geldiğini düşünen Yılmaz, kendi öz sermayesini kullanarak ağaç dikim kampanyasına start verdi. Projenin ana amacı, köydeki doğayı korumak, erozyonu önlemek ve köy halkına ağaççılığın faydalarını göstermekteydi. Atılan her adım, Yılmaz'ın köyünün geleceğinde bırakmak istediği kalıcı bir miras olacaktı.
Yılmaz, köyüne 50 bin ağaç dikme hedefini seçtikten sonra, bu ağaçların hangi türden olacağı konusunda araştırmalara başladı. Yerel iklim koşullarına ve toprağın verimliliğine uyum sağlayacak türleri belirledikten sonra, gerekli malzemeleri temin etti. Yerel halkı da bu projeye dahil etmek için köyde bilgilendirme toplantıları düzenledi. Proje, sadece Yılmaz'ın çabası ile değil, köydeki halkın katılımı ile büyüme gösterdi. Hem gençler hem de yaşlılar, bu ağaçlandırma kampanyasında yer alarak hem keyifli vakit geçirdiler hem de doğaya olan bağlılıklarını pekiştirdiler. Fidanların dikiminde kullandıkları teknik bilgiler ve emek, köy halkını bir araya getirerek toplumsal bir dayanışma oluşturmuş oldu. Ağaçların dikim sürecinde yaşanan bu birliktelik, köyde yeni bir motivasyon kaynağı haline geldi.
Hedeflenen 50 bin ağaç, çeşitli meyve ağaçları, çam türleri ve orman ağaçları şeklinde çeşitlendirilmiştir. Bunun sebebi, köyde hem tarımsal bir gelir sağlamak hem de doğal yaşamı desteklemektir. Projeye destek veren vatandaşlar, ağaçların büyümesini izlemek için de sabırsızlanıyor. Zamanla büyüyecek bu ağaçlar, köyün ekosisteminin zenginleşmesine olanak tanırken, aynı zamanda doğanın dengesini de sağlamak için çok önemli bir adım atmış oluyordu.
Yılmaz, bu projeyi sadece bir kezlik bir etkinlik olarak görmüyor. Ağaçların bakımına devam edeceklerini ve gelecek yıllarda daha fazla fidan dikmeyi hedeflediklerini ifade ediyor. Doğa ile etkileşimin sürdürülebilir olması gerektiğinin altını çizen Yılmaz, „Bir ağaç dikmek, geleceğe umut ekmektir.” diyerek bu projeye olan inancını ve bağlılığını vurguluyor. Ayrıca, bu tür projelerin yaygınlaşması için diğer emeklilerin ve köy halkının da daha fazla katkıda bulunmalarını teşvik ediyor.
Gümüşhane'deki bu örnek uygulama, yalnızca yerel bir başarı değil, aynı zamanda Türkiye genelinde benzer girişimler için bir ilham kaynağı haline geldi. Emekli imam Halil İbrahim Yılmaz, doğa sevgisini sadece sözlerle değil, eylemlerle pekiştirerek toplumda bir farkındalık oluşturdu. Her ne kadar ağaç dikimi gibi basit bir eylem gibi görünse de, bunun altında yatan anlam, doğa ile olan ilişkimizi yeniden düşünmemiz gerektiğini hatırlatıyor. Her bireyin yeni bir fidan dikerek kendi ağaçlandırma hikayesini yazabileceği gerçeği, Yılmaz'ın çabası sayesinde gün yüzüne çıkıyor.
Sonuç olarak, Gümüşhane'de emekli imam Halil İbrahim Yılmaz’ın başlattığı bu ağaçlandırma projesi, sadece köyü yeşillendirmekle kalmayıp, toplumsal dayanışma ve doğa koruma bilincini de güçlendiriyor. Bu tür bireysel girişimlerin artırılması, ülkemiz için yeşil bir geleceğin inşasında büyük bir adım olacaktır. Doğayı korumak, geleceğimizi korumak demektir ve Halil İbrahim Yılmaz, bu mesajı tüm Türkiye’ye taşımayı başarıyor.